Hayatın koşuşturmacasında bazen şu soruyu sormayı unuturuz kendimize :Bazen bir şeye bakarız, ama onu görmeyiz. Gözler, yalnızca fiziksel birer araçtır; Gördüklerimizi anlamlandıran ise zihnimizdir. Ancak zihin, geçmişin yansımaları, gelecek kaygıları ve toplumun dayattığı kalıplarla doluyken, bu anlamlandırma ne kadar yakın? Gördüğümüz şey, aslında sadece görmek istediklerimizden ibaret oluyor dönüp baktığımızda , ama sormamız gereken soru tüm bunların arkasındaki ben kimim ?